Με ενεργή παρουσία χρόνων στα δρομικά δρώμενα της χώρας μας και Πρόεδρος του Συλλόγου Δρομέων Υγείας Αθήνας από το 2008, η Ελένη Μπερτσάτου είναι από τα πρόσωπα που όλοι οι δρομείς έχουμε συναντήσει κάπου.
Δυναμική, ακούραστη, δημιουργική και πάντα πρωτοπόρα, με έντονη τη διάθεση συνεργασίας, τόλμησε να κάνει τομές στο δρομικό κίνημα οδηγώντας το πάντα μπροστά!Η πίστη της στην αξία των όσων επιδίωξε, την έκαναν να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο, που πολλές φορές έβαζαν ακόμα και άνθρωποι του χώρου, οι οποίοι δεν μπορούσαν ακόμα να συνειδητοποιήσουν τις ανάγκες μιας νέας εποχής.
Ένας ευθής και καθαρός άνθρωπος, με μια λεβεντιά και ήθος που σπανίζει στις μέρες μας, έχοντας πάντα το θάρρος της γνώμης της και αναλαμβάνοντας την ευθύνη των πράξεων της.
Οδήγησε τον ΣΔΥ Αθήνας στις πιο ένδοξες μέρες του, δείχνοντας τον δρόμο και στους άλλους συλλόγους σε όλη τη χώρα.
Από την ενεργή της παρουσία στις μαζικές διοργανώσεις αγώνων δρόμου του Συλλόγου στον Άγιο Κοσμά, στο Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο, στο ΟΑΚΑ, μέχρι και πρόσφατα στην καρδιά της Αθήνας, έως τις ομαδικές εγγραφές και τις εκδρομές για συμμετοχή σε αγώνες σε όλη την Ελλάδα, αλλά και τις εκδηλώσεις του ΣΔΥΑ (επιστημονικές ημερίδες, αιμοδοσίες, κ.ά.) ήταν από τα άτομα που θα συναντούσες και θα σε ενέπνεαν με την ενέργεια και τη θετική της διάθεση.
Για την Ελένη Μπερτσάτου στο τέλος της προηγούμενης χρονιάς έκλεισε ο κύκλος της Προεδρίας, όχι όμως η ενασχόληση με τα κοινά του Συλλόγου.
Ο Σύλλογος που υπηρετεί για τόσα χρόνια θέλοντας να την τιμήσει της της έχει αφιερώσει τον 49ο Αγώνα Δρόμου Υγείας Αθήνας 21χλμ.
Ποια είναι, όμως, η Ελένη Μπερτσάτου; Ποια ή σχέση της με το τρέξιμο και τι μπορεί να μεταδώσει σε όλους τους δρομείς από την πολύχρονη πείρα της;
Μετά από πολλά χρόνια ως Πρόεδρος του Συλλόγου Δρομέων Υγείας Αθήνας πρόσφατα παραδώσατε τη σκυτάλη στην επόμενη γενιά. Ποια είναι τα συναισθήματά σας και ποιος ο νέος ρόλος σας;
Τα λόγια που εκφράζουν τα συναισθήματα που με γεμίζουν αυτή την στιγμή δεν χωράνε σε μια απάντηση. Όλα μαζί, όμως, είναι ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ γι’ αυτά που έζησα και βίωσα μέσα σε αυτό το χώρο.
Με χαρά παρέδωσα την σκυτάλη σε νέα πρόσωπα, για να προχωρήσουν το έργο που ο ΣΔΥ Αθήνας συνεχίζει να πραγματοποιεί για πέντε δεκαετίες.
Ο ρόλος μου παραμένει ο ίδιος όπως όταν γνώρισα τον Σύλλογο. Ένας ρόλος προσφοράς όπου και όποτε οι ανάγκες το απαιτούν.
Ποιες είναι οι προκλήσεις του τότε και του τώρα ενός συλλόγου δρομέων υγείας; Θεωρείτε ότι ως χώρα έχουμε βελτιωθεί αρκετά στην αποδοχή και την υιοθέτηση του τρεξίματος ως μορφή άθλησης;
Ανατρέχοντας στα χρόνια του χθες αναγνωρίζω την μεγάλη πρόκληση της εξέλιξης και ανάπτυξης που καθημερινά αντιμετώπιζε ο Σύλλογος. Μέσα από την εθελοντική προσφορά όλων μας παρουσιαζότανε το τεράστιο έργο μέσα στο απλό κατά τα άλλα τρέξιμο.
Ως χώρα θεωρώ ότι έχουμε βελτιωθεί. Η νοοτροπία έχει σαφώς αλλάξει με μόνη διαφορά ότι τώρα τα πράγματα είναι πιο προσωπικά, κατά την ταπεινή μου γνώμη λείπει η συντροφικότητα της ομάδας. Η υιοθέτηση του τρεξίματος ως κοινωνικό τρόπο άθλησης αποδεικνύει ότι έχουν γίνει καλά βήματα και αξίζει να ευχαριστήσουμε όσους με οποιονδήποτε τρόπο πρόσφεραν στην ανάπτυξη του τρεξίματος.
Τι ώθησε εσάς να ξεκινήσετε το τρέξιμο;
Το τρέξιμο δεν μπήκε στη ζωή μου ξαφνικά, μπήκε υποχρεωτικά! Το σχολείο μου ήταν 7χλμ. μακριά. Καθημερινά, πρωί-βράδυ με τα πόδια αυτή η απόσταση, και για να έχει χρώμα η μονοτονία του δρόμου κάναμε με τα αδέλφια μου έναν αγώνα ταχύτητας, ποιος θα φτάσει πρώτος το νοητό σημάδι του δέντρου.
Άμα το κάνεις έξι χρόνια συνέχεια σου μένει η εμπειρία και κάποια στιγμή το βρίσκεις σαν διέξοδο στις εργασιακές σου υποχρεώσεις.
Το τρέξιμο είναι μοναχική υπόθεση ή το απολαμβάνει κάποιος περισσότερο αν συμμετέχει συλλογικά; Κατά τη γνώμη σας τι μπορεί να κερδίσει κάποιος αν ενταχθεί σε έναν δρομικό σύλλογο;
Σαν άθληση είναι άθλημα μοναχικό όταν ετοιμάζεσαι για επιδόσεις. Σαν διέξοδο από την καθημερινότητα είναι συλλογικό, κοινωνικό και προσφέρει οφέλη τα οποία στο σύνολο ελάχιστες ανθρώπινες δράσεις προσφέρουν.
Υπάρχει διάθεση από τη νέα γενιά για στήριξη των συλλόγων ή είναι κάτι που πάντα έκαναν περισσότερο οι μεγαλύτερες ηλικίες;
Σήμερα οι νέοι δημιουργούν με διαφορετικούς τρόπους παρέες, δεν υπάρχει η ανάγκη ενός συλλόγου, όμως η πορεία δείχνει ότι δεν απορρίπτουν τον Σύλλογο. Κάποια στιγμή θεωρώ ότι θα βρεθούν και θα γίνουν μέλη ενός Συλλόγου.
Ο Δρομέας τρέχει και αενάως μεταφέρει, κοινωνεί στους πολίτες με το παράδειγμά του ένα μήνυμα: τρέξε για την Υγεία σου.
Συμμετοχή στους αγώνες του συλλόγου, στις εβδομαδιαίες προπονήσεις, αλλά και στις εκδρομές σε όλη την Ελλάδα για τη στήριξη των υπόλοιπων διοργανώσεων. Ο ΣΔΥΑ είχε πάντα στο μυαλό του μία διευρυμένη δρομική κοινότητα ή προέκυψε στην πορεία;
Από το ξεκίνημά του ο ΣΔΥ Αθήνας και μέχρι σήμερα πρεσβεύει και προωθεί την ανάπτυξη με τη διαρκή συμμετοχή του σε δρομικούς αγώνες σε όλη τη χώρα, υποστηρίζει αγώνες, διοργανώνει καινούργιους αγώνες. Η προσφορά του είναι τεράστια. Για το έργο του έχει τιμηθεί από την Ακαδημία Αθηνών, τον ΣΕΓΑΣ, τον Δήμο Αθήνας την Παγκόσμια Ομοσπονδία Αγώνων Δρόμου και άλλους Φορείς.
Φυσικά για να αποδώσει καρπούς η κάθε προσπάθεια χρειάζεται συνεχή παρακολούθηση. Όλα αυτά γίνονται με αγάπη και πάθος για το ωραίο και το καλό.
Ποιο θεωρείτε ότι είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα του συλλόγου στο οποίο έχετε συμβάλει;
Το μεγαλύτερο επίτευγμα που καθοριστικά συνέβαλε η απασχόλησή μου, και με τη βοήθεια εκλεκτών συνεργατών μέσα στον Σύλλογο, ήταν η ανάπτυξη, αναγνώριση και θέσπιση του τρεξίματος μέσα στην κοινωνία μας. Με συγκινεί και νοιώθω μια μικρή υπερηφάνεια ότι όλος ο κόσμος που σήμερα τρέχει κατά χιλιάδες ξεκίνησε το 1978 στον Άγιο Κοσμά ξεκίνησε από τον ΣΔΥ Αθήνας.
Για όποιον δεν σας γνωρίζει πώς θα συστήνατε τον εαυτό σας;
Όσο και να με γνωρίζει κάποιος, όποιο όνομα και να μου δώσει, εμένα μου αρέσει και το πρεσβεύω: «Είμαι Ερασιτέχνης Δρομέας»
Τρέξιμο μια λέξη ένας παλμός, εκδηλώσεις πολιτιστικές, επιστημονικές, ιστορικά δρώμενα, αφιερώματα προς αναγνώριση κοινωνικών καταστάσεων και άλλα όλα αυτά μέσα από την δράση του τρεξίματος.
Αφιερωμένος στην Ελένη Μπερτσάτου ο 49ος Αγώνας Δρόμου Υγείας Αθήνας 21 χλμ.
