Πόσες φορές έχετε ακούσει “δεν τρέχω γιατί έχω το γόνατο μου” ή και το πιο… σαρωτικό “το τρέξιμο κάνει κακό στα γόνατα”; Είναι, όμως, ακριβώς έτσι;
Πολύ πρόσφατα σε μία μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό British Journal of Sports Medicine και χρησιμοποίησε δεδομένα από 17.661 ασθενείς που περιλαμβάνονταν στο δανέζικο μητρώο «Good Life with Osteoarthritis» δεν βρέθηκαν ενδείξεις ότι η συμμετοχή σε δραστηριότητες υψηλής καταπόνησης αύξανε την πιθανότητα να χρειαστούν επέμβαση εντός του επόμενου έτους.
Πιο συγκεκριμένα, στη μελέτη συμμετείχαν 11.750 άτομα με οστεοαρθρίτιδα γόνατος και 5.911 με οστεοαρθρίτιδα ισχίου, με μέση ηλικία περίπου τα 67 έτη.
Οι συμμετέχοντες αυτοί ανέφεραν τη συνήθη σωματική τους δραστηριότητα, την οποία οι ερευνητές κατέτασαν σε διάφορα επίπεδα. Η κατηγορία υψηλής καταπόνησης περιλάμβανε τρέξιμο, τένις, σκι, πεζοπορία με σακίδιο, μπαλέτο, ακροβατική γυμναστική και βαριά χειρωνακτική εργασία.
Στη συνέχεια, οι ερευνητές εξέτασαν αν οι συμμετέχοντες είχαν υποβληθεί σε ολική αρθροπλαστική γόνατος ή ισχίου κατά τη διάρκεια των επόμενων 12 μηνών. Αυτό που φάνηκε ήταν πως όσοι επιδίδονταν σε δραστηριότητες υψηλής καταπόνησης δεν διέτρεχαν μεγαλύτερο κίνδυνο να υποβληθούν σε αρθροπλαστική γόνατος. Για όσους έπασχαν από οστεοαρθρίτιδα ισχίου, η δραστηριότητα υψηλής καταπόνησης συσχετίστηκε με 36% έως 48% χαμηλότερες πιθανότητες υποβολής σε ολική αρθροπλαστική ισχίου.
Η οστεοαρθρίτιδα είναι μια χρόνια, εκφυλιστική πάθηση κατά την οποία φθείρεται ο αρθρικός χόνδρος που προστατεύει τα άκρα των οστών στις αρθρώσεις. Κύρια συμπτώματα είναι ο πόνος και η δυσκαμψία στην άρθρωση, κυρίως μετά από ακινησία ή στο τέλος της ημέρας, το οίδημα (πρήξιμο) και η τοπική φλεγμονή, ο κριγμός ή ήχος τριξίματος κατά την κίνηση, αλλά και ο περιορισμός της κίνησης.
Και το σημαντικότερο; Οι ερευνητές έστειλαν το μήνυμα πως το τρέξιμο δεν χρειάζεται απαραίτητα να σταματήσει σε όποιον εμφανίσει οστεοαρθρίτιδα! Ο Bernard Xian Wei Liew, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Essex και επικεφαλής της έρευνας, δήλωσε στο BBC ότι μια διάγνωση οστεοαρθρίτιδας δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι κάποιος που ήδη τρέχει ή παίζει τένις πρέπει να σταματήσει.
Αυτό που θα πρέπει να κάνει είναι να προσαρμόσει τη δραστηριότητά του ανάλογα με τα συμπτώματα και τις επώδυνες εξάρσεις. «Η σύσταση για διακοπή κάθε είδους άσκησης υψηλής καταπόνησης ως γενικός κανόνας θα μπορούσε να στερήσει από τους ανθρώπους τα σωματικά, ψυχικά και κοινωνικά οφέλη που αποκομίζουν από τη σωματική δραστηριότητα», επισημαίνει ο ερευνητής.
Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει πως όλοι όσοι έχουν διάγνωση οστεοαρθρίτιδας θα πρέπει να αρχίσουν ξαφνικά τα… χιλιόμετρα, αλλά περισσότερο πως αυτοί που ασκούνται ήδη μπορούν να συνεχίσουν να το κάνουν.
Μάλιστα, υπάρχουν άλλες μελέτες που έδειξαν ότι η αερόβια άσκηση (διάφορες μορφές, όχι μόνο τρέξιμο) βελτίωσε τον πόνο και τη σωματική λειτουργία σε άτομα με οστεοαρθρίτιδα γόνατος,
Σε κάθε περίπτωση, για όσους αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους προβλήματα είναι σημαντικό να συμβουλεύονται πάντοτε το γιατρό τους σχετικά με τις αθλητικές τους δραστηριότητες, αλλά και να συνεργάζονται με επαγγελματίες υγείας, φυσικοθεραπευτές και γυμναστές που ιδανικά έχουν γνώσεις πάνω στο τρέξιμο.
H έρευνα
