O Γιάννης Τσοκάνης γράφει για το πρόσωπο των (δρομικών) ημερών, τον Σουηδό Andreas Almgren…
Την Κυριακή ο Νοέμβρης μπήκε με τον Μαραθώνιο της Νέας Υόρκης να γίνεται το κέντρο του κόσμου. Ένας από τους Majors – όπως αρέσκονται να αυτοαποκαλούνται οι ακριβοί και υπερ-προβεβλημένοι μαραθώνιοι του πλανήτη – ήταν η ιδανική σκηνή για την πρεμιέρα του Αντρέας Άλμγκρεν στην απόσταση.
Ο Σουηδός πρωταθλητής ήρθε έχοντας μια ονειρεμένη χρονιά στα πόδια του: κατέκτησε με εμφατικό τρόπο τον τίτλο του Πρωταθλητή Ευρώπης στα 10.000m στο ταρτάν και αμέσως μετά στέφθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής στον Ημιμαραθώνιο με ένα εκπληκτικό Ευρωπαϊκό ρεκόρ (58:06). Η ώρα για το πολυαναμενόμενο ντεμπούτο του στα 42.195 μέτρα είχε φτάσει. Η Νέα Υόρκη ήταν η έμπνευσή του από πέρσι, όταν παρακολουθούσε τον αγώνα ως θεατής. Έναν χρόνο μετά, επέστρεψε όχι απλά για να τρέξει, αλλά για να επιβληθεί.
Όμως, ποιος είναι πραγματικά ο Andreas Almgren; Πίσω από το αγγελικό πρόσωπο κρύβεται ένας μεθοδικός, ψυχρός υπολογιστής που αρνείται να ηττηθεί.
1. Ο προπονητής του εαυτού του
Ο Almgren συστήθηκε στο ευρύ κοινό ως ταλέντο στα 800 μέτρα (χάλκινο στο Παγκόσμιο Εφήβων το 2014). Για μια δεκαετία είχε προπονητή τον Urban Aruhn. Όμως το 2019 άρχισε να πειραματίζεται μόνος του με το πασίγνωστο πλέον νορβηγικό μοντέλο. Σήμερα, ο Aruhn έχει το ρόλο του συμβούλου. Ο Almgren του δείχνει τα πλάνα του, ακούει τις ενστάσεις του, αλλά η τελική απόφαση ανήκει πάντα στον ίδιο. Έχει τον πλήρη έλεγχο της προπόνησης του.
2. Ο μετρ των δεδομένων
Πριν αφοσιωθεί αποκλειστικά στο τρέξιμο, εργάστηκε ως data analyst στον χρηματοπιστωτικό τομέα και ως data scientist σε εταιρεία αθλητικής τεχνολογίας. Όταν ένα κάταγμα κόπωσης τον πέταξε εκτός Ολυμπιακών Αγώνων το 2024, δεν λύγισε· πήρε την απόφαση να παραιτηθεί από τη δουλειά του και να γίνει full-time επαγγελματίας. Με πτυχίο στη βιομηχανική μηχανική και μεταπτυχιακές σπουδές στα μαθηματικά, τη βελτιστοποίηση και τη θεωρία συστημάτων, ο Σουηδός αντιμετωπίζει το σώμα του σαν έναν γρίφο προς επίλυση. Από το 2012 κρατάει ένα γιγαντιαίο υπολογιστικό φύλλο Excel όπου καταγράφει τα πάντα: χρόνους, παλμούς, γαλακτικό οξύ. Κάθε προπόνηση είναι μια εξίσωση που πρέπει να βγει.
3. Το κυνήγι του «οριακού κέρδους» (Marginal Gains)
Ο Almgren ψάχνει παντού το ελάχιστο πλεονέκτημα. Προετοιμάστηκε στο υψόμετρο του Φλάγκσταφ (Arizona), εισήγαγε προπονήσεις σε συνθήκες ζέστης και δανείζεται τεχνικές από την ποδηλασία και το πατινάζ ταχύτητας.
4. Ο στρατηγός της Νέας Υόρκης
Ο Almgren δεν ήθελε έναν αγώνα σε φρενήρη ρυθμό όπως ο γρήγορος Μαραθώνιος της Βαλένθια, όπου οι Αφρικανοί δρομείς θα κινούνταν σε ρυθμούς που στόχευαν κάτω από τις 2 ώρες. Ήθελε μια πραγματική μάχη. Στη Νέα Υόρκη, με τις διακυμάνσεις του υψομέτρου και τις τακτικές αλλαγές ρυθμού, ο Σουηδός πόνταρε στην ικανότητά του να διαβάζει το γκρουπ των πρωτοπόρων και να χτυπάει την κατάλληλη στιγμή.
5. Η επιστροφή στο ταρτάν
Οι περισσότεροι δρομείς που μεταπηδούν στον Μαραθώνιο αποχαιρετούν το ταρτάν. Ο Andreas Almgren όχι. Σχεδιάζει ήδη τη στιβική σεζόν του 2027 και στοχεύει στα 10.000 μέτρα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 2028.
Να σημειώσουμε εδώ ότι ο μόνος αθλητής που έχει κερδίσει τα 10.000 μέτρα και τον Μαραθώνιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες είναι ο θρυλικός Εmil Zatopek.
Ο επιζών που δεν λυγίζει ποτέ
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της διαδρομής του δεν είναι οι νίκες του, αλλά η άρνησή του να εγκαταλείψει το όνειρο του πρωταθλητισμού. Ο Almgren έχει χάσει τρεις διαδοχικούς Ολυμπιακούς Αγώνες λόγω τραυματισμών την τελευταία στιγμή:
- Ρίο 2016: Κάταγμα κόπωσης στο σκαφοειδές οστό
- Τόκιο 2021: Ρήξη μηνίσκου
- Παρίσι 2024: Ταξίδεψε στο Παρίσι έτοιμος για το ντεμπούτο του στα 5.000μ,, αλλά αποσύρθηκε μία μόλις ημέρα πριν την προκριματική του σειρά λόγω σοβαρής αντίδρασης κόπωσης στη δεξιά κνήμη.
Οποιοσδήποτε άλλος θα είχε εγκαταλείψει. Όχι, όμως, ο Andreas Almgren. Κάθε φορά που η τύχη τού κλείνει την πόρτα, εκείνος ξαναγράφει τους αλγόριθμους, προσαρμόζει το πλάνο του, αλλάζει και επιστρέφει στην εκκίνηση πιο επικίνδυνος από ποτέ.
