Η Αναστασία Μωραΐτη είναι μία από τις νεαρές Ελληνίδες αθλήτριες που διακρίνεται στις μεσαίες αποστάσεις, και όχι μόνο, που διατηρεί συνεχώς μία ανοδική πορεία. Μετρά ήδη αρκετές διακρίσεις σε Πανελλήνιο επίπεδο στα 800 και στα 1.500μ. έχοντας σημειώσει αξιόλογα ρεκόρ.
Πρόσφατα κέρδισε και τη συμμετοχή της με την εθνική ομάδα στο Βαλκανικό πρωτάθλημα ανωμάλου δρόμου στην κατηγορία Κ23 σε μία διοργάνωση που θα πραγματοποιηθεί στις 14 Νοεμβρίου στην Βουλγαρία!
Μεγάλωσε στην περιοχή της Κερατέας στην Aνατολική Aττική όπου εξακολουθεί να κατοικεί, αν και προπονείται, κυρίως, στο ΟΑΚΑ με τον προπονητή της, Μανώλη Λαμπράκη. Γνωρίστε την!
Πώς ξεκίνησες την ενασχόληση με τον αθλητισμό; Από την αρχή ήταν το τρέξιμο;
Από μικρή μ’ άρεσε να παίζω και γενικά να είμαι έξω, οπότε όλα τα αθλήματά μου φαινόνταν παιχνίδι, γι’ αυτό και ξεκίνησα διάφορα. Έχω περάσει από βόλεϊ, μπάσκετ, ρυθμική παλιότερα… Γι’ αυτό και μετά ξεκίνησα και τον στίβο. Ήταν μία από τις επιλογές. Ξεκίνησα στο γυμνάσιο, στη Β’ Γυμνασίου. Ε, με παρότρυνε η καθηγήτριά μου, διότι μου έλεγε συνεχώς ότι της άρεσε πολύ το τρέξιμό μου.
Ποια ήταν αυτή;
Η κυρία Χαβιάρα Μαρία. Και την ευχαριστώ πάρα πολύ. Της οφείλω πολλά. Κάποια στιγμή, πήγα σε έναν αγώνα, όπου με είδε ο προπονητής μου, ο κύριος Μανώλης Λαμπράκης, και μου είπε να συνεχίσω να κάνω στίβο και τους άκουσα και τους δύο. Και συνεχίζουμε μέχρι σήμερα… Και από κει και πέρα άρχισαν οι πρώτες διακρίσεις.
800 ή 1.500μ. Ποιο από τα δύο αγωνίσματα προτιμάς;
Είναι και τα δύο πολύ διαφορετικά αγωνίσματα. Μέχρι και πέρυσι θα έλεγα τα 1.500μ., φέτος, όμως, βγήκαν πολύ καλά και τα 800μ., οπότε είναι πολύ δύσκολο να διαλέξω. Θα πω ότι έχω μια δυναμική στα 1.500μ., επειδή έχω περισσότερες διακρίσεις και μία αγάπη πιο πολύ από μικρότερη ηλικία.
Ποιοι είναι οι στόχοι σου για τη νέα χρονιά;
Πρώτος στόχος είναι πάντα να ξεπερνάω τον εαυτό μου, δηλαδή να κάνω ατομικά ρεκόρ. Ε, αν μπορώ να συμμετάσχω σε μια μεγάλη διοργάνωση, πέρα από το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, θα ήταν πολύ σημαντικό για μένα, κι ένα ωραίο κίνητρο για να συνεχίσω. Αλλά να είμαστε καλά, υγεία πάνω απ’ όλα και όλα καλά θα πάνε.
Βλέπουμε ότι τα αγωνίσματα αυτά, ειδικά αυτά στις γυναίκες έχουν ανέβει πολύ τα τελευταία χρόνια σε παγκόσμιο επίπεδο. Πολλές γυναίκες τρέχουν τα 1.500μ. κάτω από τα 4 λεπτά, ή ο τελικός σε ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ή στους Ολυμπιακούς στα 800μ. «κλείνει» στο 1.57. Εσύ πού βλέπεις τον εαυτό σου σε αυτές τις επιδόσεις; Πιστεύεις θα μπορούσες να τις φτάσεις;
Είναι πολύ ενδιαφέρον που εξελίσσονται τόσο πολύ οι γυναίκες και κατεβάζουν χρόνους. Ασφαλώς, είναι πολύ δύσκολο σε πανελλήνιο επίπεδο να φτάσεις σε αυτόν τον χρόνο. Φέτος έγινε ένα πανελλήνιο ρεκόρ πολύ σπουδαίο και πολύ εντυπωσιακό από την Ιουλιάννα Ρούσσου. Πιστεύω με σκληρή δουλειά όλα μπορούμε να τα πετύχουμε. Προσωπικά πιστεύω στον εαυτό μου. Δεν ξέρω αν θα φτάσω ποτέ σε αυτούς τους χρόνους, αλλά να τους πλησιάσω, νομίζω το μπορώ!
Βρίσκεσαι στο τέταρτο έτος των σπουδών σου στη ΣΕΦΑΑ Αθήνας. Από κει και έπειτα μπαίνεις σε μια δεύτερη φάση στη ενήλικη ζωή σου. Τι χώρο θα έδινες στο στον πρωταθλητισμό και τι θα ήσουν διατεθειμένη να θυσιάσεις στα επόμενα χρόνια;
Είναι πολύ δύσκολη ερώτηση. Εντάξει, πιστεύω ότι καλό είναι να μη βάζω περιορισμούς στο εαυτό μου, να δίνω χρόνο, είτε όλα πάνε καλά, είτε όχι. Καλό είναι να τα συνδυάζουμε όλα και σπουδές, και προπονήσεις φυσικά. Η αλήθεια είναι πάντως πως όλα είναι «step by step», δηλαδή αν φέτος δω ότι βελτιώνω τους χρόνους μου και αξίζει τον κόπο να ασχοληθώ ακόμα περισσότερο π.χ. να πάω σε μία πολύμηνη προετοιμασία. Θα ήθελα, βέβαια, να ασχοληθώ και με την εξέλιξη των σπουδών μου, ίσως με ένα μεταπτυχιακό. Θα προσπαθούσα, ακόμα, να βρω και κάτι πάνω στον τομέα μου για να μπορώ να κάνω την πρακτική μου άσκηση ως καθηγήτρια φυσικής αγωγής. Μου αρέσει πολύ να δουλεύω με παιδιά, οπότε θα ήθελα να ασχοληθώ.

Ποιες είναι οι προπονήσεις που απολαμβάνεις και ποιες σε δυσκολεύουν περισσότερο;
Με δυσκολεύουν σίγουρα οι προπονήσεις οι οποίες περιλαμβάνουν κομμάτια υψηλής έντασης. Διότι ξεπερνάς τον εαυτό σου πρώτα στην προπόνηση για να φτάσεις να το κάνεις και στον αγώνα. Για την ακρίβεια, πρέπει να ξεπεράσεις πολλές φορές τον εαυτό σου μες την προπόνηση, και όχι μία φορά όπως είναι στον αγώνα.
Ποιες προπονήσεις αγαπάς περισσότερο και σου άρεσαν περισσότερο;
Λοιπόν, μ’ αρέσουν δύο ειδών προπονήσεις. Μ’ αρέσουν τα long run, που για μένα δεν είναι πάρα πολύ μεγάλα, π.χ. 40 με 50 λεπτά, διότι με τη βοήθεια της μουσικής ξεφεύγω και συνδυάζω πάρα πολύ το τρέξιμο, που το αγαπώ πάρα πολύ, με τη μουσική που με χαλαρώνει. Η άλλη προπόνηση που μ’ αρέσει είναι και λίγο πριν τους αγώνες, που κάνουμε κάποια τεστ και έτσι μπορώ να δω πού μπορώ να φτάσω σε άλλα κομμάτια και σε διαφορετικά μέτρα από αυτά που είναι τα αγωνιστικά.
Τα long run σου ή τα μεγάλα τρεξίματα τα κάνεις έξω ή προτιμάς το στάδιο;
Εντάξει, το στάδιο είναι μία ασφάλεια, ειδικά όταν δεν έχει πολύ καλό καιρό. Όταν έχει καλό καιρό, όπως την άνοιξη ή το καλοκαίρι, μ’ αρέσει να το κάνω έξω, στον δρόμο ή δίπλα στην παραλία. Πηγαίνω σε μία διαδρομή στην Ανάβυσσο που έχει έναν πεζόδρομο δίπλα στη θάλασσα.
Τι δύσκολο βρίσκεις στο γενικά στο κομμάτι της προπόνησης;
Ε, το να συνδυάσω σίγουρα την καθημερινή μου κούραση με τις απαιτήσεις της προπόνησης. Πρέπει να τα συνδυάσουμε όλα, και σπουδές, και προπονήσεις φυσικά, ενώ οι μετακινήσεις είναι αρκετά δύσκολες και πολύωρες.
Υπάρχει κάποια αθλήτρια ή κάποιος αθλητής που θαυμάζεις και θα ήθελες να του/της μοιάσεις;
Η Keely Hodgkiinson είναι πολύ καλή αθλήτρια, είναι πολύ υψηλού επιπέδου. Είναι και όμορφη (γελώντας). Πλέον στα 800μ. υπάρχουν πολλές όπως και η Audrey Werro ή η Femke Bol. Αυτές τις βλέπω να ανεβαίνουν αρκετά, μου φαίνονται πιο «σκληρές».
Βλέπεις αγώνες γενικά αγώνες;
Βλέπω, αλλά μόνο τα αγωνίσματα μου (γελώντας). Εντάξει, μπορεί να δω κάποια αποσπάσματα στα social media, αλλά η αλήθεια είναι ότι εστιάζω στα δικά μου.
Υπάρχουν άνθρωποι που σε βοηθάνε; Η τοπική κοινωνία πώς έτσι έχει αντιμετωπίσει;
Έχουνε γίνει προσπάθειες, από διάφορους, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες. Εντάξει, είναι λογικό, γιατί οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τις δυσκολίες του αθλήματος, λόγω του ότι δεν έχουμε και την τρομερή παράδοση, αλλά νομίζω ότι θα χρειαζόταν περισσότερη βοήθεια απ’ αυτό.
Εσύ προπονείσαι κατά κύριο λόγο στο ΟΑΚΑ. Πώς είναι οι εγκαταστάσεις;
Είναι πολύ καλές και πιο οργανωμένες, καθώς το Κ1 είναι μόνο για αθλητές, οι οποίοι βρίσκονται στην οκτάδα και έχουν κάποιες συγκεκριμένες διακρίσεις. Αυτό μας βοηθάει πάρα πολύ, διότι δεν έχουμε το νου μας σε θέματα τα οποία υπάρχουν σε άλλα στάδια, όπως τα δημοτικά, που υπάρχει κόσμος, υπάρχουν παιδιά κλπ και προκύπτουν προβλήματα.
Τις μεγαλύτερες αποστάσεις, πεντάρι, δεκάρι, ή και Μαραθώνιο τις έχεις σκεφτεί;
Αγωνιστικά, θα κοίταζα σίγουρα το πεντάρι. Το δεκάρι δεν ξέρω αν θα μου ταίριαζε σαν προσωπικότητα, γιατί θέλει πάρα πολλή υπομονή. Γενικά, για τα αγωνίσματα από τα 10χλμ. και πάνω, θεωρώ ότι πρέπει να έχεις τρομερή υπομονή για να τα κάνεις, ενώ το πεντάρι τελειώνει σχετικά γρήγορα.
Ποια θεωρείς τα πιο δυνατά χαρακτηριστικά σου σαν άνθρωπος που σχετίζονται, βέβαια, με την προπόνηση;
Σίγουρα έχω πείσμα. Μ’ αρέσει να πετυχαίνω τους στόχους μου. Έχω πειθαρχία, γιατί για να πετύχω τους στόχους μου, πρέπει να ακολουθώ πιστά το πρόγραμμα του προπονητή μου στην προπόνηση. Είμαι πολύ ενθουσιώδης, κι αυτό το συνδέω με το γεγονός ότι όταν πετυχαίνω τους στόχους μου, ενθουσιάζομαι, ειδικά όταν κάνω ένα ατομικό ρεκόρ, Κι όλα αυτά με κάνουν να θέλω να συνεχίσω ακόμα περισσότερο αυτό που κάνω.
Ατομικά ρεκόρ
800μ.: 2:09.15
1.500μ.: 4:27.43
Διακρίσεις 2026
2η θέση Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κ23 1.500μ.
3η θέση Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κ23 800μ.

του Βασίλη Παπαϊωάννου






























