Ο μαραθώνιος που ενώνει

Από τη στήλη «Ιστορίες του δρόμου» της Χριστίνας Φωτεινοπούλου

Share

Τους τελευταίους τρεις μήνες τουλάχιστον, κάτι μαγικό συμβαίνει στην Ελλάδα. Οι Έλ­ληνες, αυτός ο λαός που βγαίνει πρώτος στην παχυσαρκία και στο κάπνισμα στην Ευρώπη, έχει φορέσει τα αθλητικά του και τρέχει!
Και όταν λέμε τρέχει, δεν εννοούμε μεταφορικά λόγω της οικονομικής κρίσης και της σκληρής δου­λειάς. Οι Έλληνες τρέχουν μέρα και νύχτα, τρέχουν σε δρόμους, πάρκα και βουνά, τρέχουν παντού. Άρχισα να πρωτο-παρατηρώ αυτήν την αλλαγή τους καλοκαιρινούς μήνες και πιο συγκεκριμένα στις διακοπές μου, όταν στο νησί που πήγα δεν ήμουνα η μόνη που έτρεχα. Το σούρουπο με την πρώτη δροσιά έβγαινα να τρέξω και ενθουσιασμέ­νη συναντούσα και άλλους δρομείς να τρέχουν κατά μήκος της παραλίας.
Στην αρχή πίστευα ότι αυτό οφειλόταν στο νησί που είχα επιλέξει για τις διακοπές μου, αλλά σύντομα κατάλαβα ότι η αλλαγή είναι αληθινή και είναι με­γάλη αφού με τον γυρισμό μου συνέχισα να βλέπω κόσμο να τρέχει παντού. Εγώ βέβαια συνέχισα να τρέχω ακολουθώ­ντας ευλαβικά το προπο­νητικό μου πρόγραμ­μα για τον κλασ­σικό μαραθώ­νιο. Λόγω των πολλών ωρών στο γρα­φείο όμως, βρισκό­μουν πάντα να τρέχω αργά το βράδυ. Αυτό πέρσι αποτελούσε σοβαρό πρόβλημα, αφού το γήπεδο στο οποίο τρέχω συνήθως σβήνει τα φώτα το καλο­καίρι από τις 9 το βράδυ, οπότε και λογικά άδεια­ζε. Φέτος όμως μόλις έσβηναν τα φώτα το γήπεδο δεν άδειαζε. Ο κόσμος που ήταν μέσα συνέχιζε να τρέχει μέσα στο σκοτάδι και έτσι συνέχιζα να τρέχω και εγώ. Όλοι έμοιαζαν να έχουν ένα πρόγραμμα και ένα στόχο και δεν έλεγαν να φύγουν μέχρι να τον πετύχουν. Στη δουλειά μου δε, βρέθηκα ξαφ­νικά να δίνω συμβουλές για αθλητικά παπούτσια, προγράμματα προπόνησης, διατροφή και ψυχολο­γία αθλητή. Για να μη μιλήσω για τα GPS ρολόγια και τους παλμογράφους που ξαφνικά αποκτήσανε όλοι οι φίλοι μου.
Έτσι και πριν από λίγες ημέρες, είχα βγει αργά για να κάνω την προπόνησή μου στο γήπεδο Χαλαν­δρίου. Ήταν μια εξαιρετικά άσχημη ημέρα για εμέ­να, καθώς αποχαιρετούσα ένα σπίτι, έναν άνθρω­πο, μια ολόκληρη ζωή. Έτρεχα με σταθερό ρυθμό ακούγοντας μουσική και μετρώντας γύρους. Ήμου­να τόσο απορροφημένη στο τρέξιμο που άργησα να συνειδητοποιήσω ότι με το ίδιο ρυθμό, αλλά αντίστροφα από εμένα, έτρεχαν δύο παιδιά που σε κάθε γύρο κόντευα να τους χτυπήσω. Κάποια στιγμή μου μίλησαν γελώντας αλλά λόγω της δυνατής μουσικής δεν τους άκου­σα. Στον επόμενο γύρο πρόλαβα να βγάλω τα ακουστικά μου για να τους ακούσω να μου φωνάζουν – γύρνα ανάποδα, έλα μαζί μας!
Γέλασα, αλλά δεν άλλαξα κατεύθυνση γιατί μέ­τραγα γύρους ώστε να ξέρω την απόσταση που έχω τρέξει και δεν θέλω και πολύ να μπερδευτώ. Με τον ίδιο τρόπο και πάντα γελώντας πέρασαν άλλοι δύο γύροι. Στον τρίτο γύρισαν αυτοί και άρ­χισαν να τρέχουν μαζί μου. Αρχίσαμε να μιλάμε για τον κλασσικό μαραθώνιο και διαπίστωσα ότι ήταν σοβαροί αθλητές αλλά πάνω από όλα θετικοί άν­θρωποι που μου μίλησαν σαν να τους ήξερα από παλιά. Ενώ τρέχαμε, άκουσα να φωνάζουν το όνο­μά μου από την είσοδο του γηπέδου και γυρνώντας είδα δύο άλλους φίλους μου που γύρναγαν από την βόλτα τους και σταμάτησαν να δουν αν έτρε­χα στο γήπεδο για να με χαιρετήσουν αλλά και να ελέγξουν ότι έκανα την προπόνησή μου, όπως μου είπαν μετά. Με όλα αυτά, η προπόνηση βγήκε χωρίς να το καταλάβω, η διάθεσή μου έφτιαξε και διαπίστωσα ότι πέρα από το ότι οι Έλληνες ξαφ­νικά τρέχουν, έχουν και κάτι που τους ενώνει με ένα πρωτόγνωρο τρόπο. Τους ενώνει ο Κλασσικός Μαραθώνιος λόγω του κοινού αγνού στόχου του τερματισμού σε ένα καθαρά ελληνικό, αλλά πα­ραμελημένο από την πολιτεία, άθλημα… Όλη η Ελλάδα τρέχει λοιπόν λόγω του μαραθωνίου που ενώνει και εμψυχώνει και μακάρι να συνε­χίσει να τρέχει και μετά. Καλή επιτυχία σε όλους μας αυτήν την μαγική Κυριακή, 31 Οκτω­βρίου 2010!

Δημοσίευση στο Runner νο 43, της Χριστίνας Φωτεινοπούλου

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ένα ασυνήθιστο μοντάζ
Από τη στήλη «Τρέχοντας» της Αγγελικής Κοσμοπούλου
Κατερίνα Χοτζόγλου: Μία survivor από τη μάχη στο τρέξιμο
«Οι συμμετέχοντες του Greece Race for the Cure® είναι οι καλεσμένοι μας»
Τι ακούμε όταν τρέχουμε
Από τη στήλη «Ιστορίες του δρόμου» της Χριστίνας Φωτεινοπούλου
Back to Top