Διαβάστε το νέο άρθρο του Στέφανου Αντωνάκη για τις προσπάθειες των Ελλήνων μαραθωνοδρόμων στην Κοπεγχάγη, αλλά και τον… ΟΦΗ!
Το παρόν αφιερώνεται στον ΟΦΗ, την ομάδα της καρδιάς μου. Κυπελλούχος Ελλάδας πλέον, μετά από σχεδόν 4 δεκαετίες, μας έκανε για άλλη μια φορά υπερήφανους. Έχοντας την τιμή να αγωνιστώ με τα χρώματά του επί σειρά ετών (και λάτρης της στρογγυλής θεάς!) καταθέτω κι από εδώ τα συγχαρητήριά μου σε όλη τη μεγάλη οικογένεια του ΟΦΗ. Εύγε!
Α. Τη νέα τους Ιθάκη αναζητούν στην Κοπεγχάγη (11/05/2026) οι Πιτσώλης, Τσάκαλος και Νικολακέας.
Η πανέμορφη πρωτεύουσα της Δανίας είναι η γενέτειρα του μεγάλου παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Εκεί ακριβώς, την προσεχή Κυριακή 11 Μαΐου, θα αναζητήσουν το δικό τους παραμύθι πολλοί Έλληνες αθλητές – ανάμεσά τους, κι οι Χαράλαμπος Πιτσώλης, Δημήτρης Τσάκαλος και Νικόδημος Νικολακέας. Είναι κι οι τρεις τους σε πολύ καλή κατάσταση, έχουν δουλέψει ανάλογα, κι εύχομαι από καρδιάς να πετύχουν τους στόχους τους. Φίλοι μου καλοί, είστε κι οι τρεις στα καλύτερά σας, διαθέτετε τόσο την εμπειρία όσο και τις απαιτούμενες δεξιότητες, κι είμαι σίγουρος ότι, καιρού επιτρέποντος, το μεσημέρι της Κυριακής θα σας βρει όλους χαμογελαστούς και νικητές, στον δικό σας προσωπικό αγώνα. Ποντάρετε στην υπομονή γιατί είναι η αρετή που προφυλάσσει τον αθλητή και τον οδηγεί με ασφάλεια στο τέρμα, εμπιστευτείτε τη δουλειά που έχετε κάνει ήσυχα και διακριτικά όλους τους προηγούμενους μήνες (και μόνο εσείς ξέρετε πόσο σκληρή, επίπονη κι ενίοτε μοναχική είναι…), καταλήξτε στη στρατηγική που θα ακολουθήσετε (αλλά να είστε κι ανοιχτοί στο απρόοπτο…) κι εμείς θα στέλνουμε από μακριά την αγάπη και τη στήριξή μας! Και μην ξεχνάτε: ήθελα να κατακτώ, αλλά δεν κατακτούσα γιατί ήθελα να κατακτώ, χωρίς πρώτα να ηττηθώ! Πιο κάτω, θα δείτε τις επιδόσεις που εκτιμώ ότι έχετε στα πόδια σας. Για να κερδίσετε το καθιερωμένο πριμ του γαλακτομπούρεκου, θα πρέπει να τις σπάσετε έστω και κατά ένα δευτερόλεπτο! Τι λέτε; Καλό αγώνα, όπως και σε όλους τους συμπατριώτες μας που θα αναμετρηθούν με τη διαδρομή!
Μπάμπης Πιτσώλης, το κομπιούτερ. Ο οικονομολόγος μας, προέρχεται από μια πολύ καλή 3η θέση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα 10000 μέτρων [πολλά συγχαρητήρια στα πουλέν του Αγρινίου και του κου Μπάμπη Ποσονίδη, τους Κώστα και Νίκο Σταμούλη για την πρώτη και δεύτερη θέση αντίστοιχα, στην ίδια διοργάνωση], που συνοδεύτηκε μάλιστα με ατ. ρεκόρ (30’18’’). Φιλότιμε Μπάμπη, όταν κυνηγάς το λίγο είναι που φτάνεις στο πολύ. Οι πρώτοι φεύγουν τελευταίοι. Το «διαιρώ» είναι συνώνυμο του «αποδυναμώνω» – κι αν ο αγώνας είναι ένα πρόβλημα, χώρισε εγκεφαλικά τη διαδρομή σε μικρότερα κομμάτια, και θα φτάσεις ευκολότερα στη λύση του! Με ατομικό ρεκόρ 2:18’56’’ (ΑΜΑ) , θεωρώ ότι ανάλογα και με τις συνθήκες, θα σε δούμε να φτάνεις στα 2:17’00’’ – 2:19’30’’. Αλλά και μόνο που θα σε περιμένει στον τερματισμό ο γιος σου ο Παναγιώτης νομίζω ότι θα είσαι νικητής έτσι κι αλλιώς! Καλή οικογενειακή διαμονή, να το απολαύσετε!
Δημήτρης Τσάκαλος, το τσακάλι. Ο Δημήτρης υπηρετεί την πατρίδα! Ωριμότερος και σοφότερος λοιπόν, επιστρέφει εκεί όπου έκανε και το ατομικό του ρεκόρ (2:21’31’’) κυνηγώντας ένα καινούριο. Θα τα καταφέρει; Του το εύχομαι από καρδιάς! Ελπίζω δε ότι η πειθαρχία της στρατιωτικής εκπαίδευσης θα τον βοηθήσει να αντέξει στις προκλήσεις της διαδρομής. Δημήτρη, αναζήτησε το πεπρωμένο σου, σε ψάχνει σίγουρα κι εκείνο. Στους αγώνες, δεν χάνουμε ποτέ – είτε νικάμε, είτε μαθαίνουμε! Η ευκαιρία δεν είναι κάτι που έρχεται κάποια στιγμή στο μέλλον – η ευκαιρία είναι αυτή που δημιουργούμε εμείς, εδώ και τώρα. Άδραξε λοιπόν τη δική σου., και θα δικαιωθείς. Η καλύτερη νίκη είναι αυτή που επιτυγχάνουμε απέναντι στον εαυτό μας Δημήτρη! Εκτιμώ ότι έχεις μια επίδοση της τάξης του 2:19’58’’ – 2:22’20’’. Καλό αγώνα τσακάλι του Αμαρουσίου και του κου Γιώργου Τσαλτάκη!
Νικόδημος Νικολακέας, ο Ράμπο από τη Μάνη. Παρ’ ότι το επάγγελμά του (φυσιοθεραπευτής) είναι ιδιαίτερα απαιτητικό, καταφέρνει να βρίσκει τον απαραίτητο χρόνο για το αγαπημένο του άθλημα, δείχνοντας σε όλους ότι όταν υπάρχει η θέληση, το μεράκι και το πάθος, υπάρχει κι ο τρόπος. Με ατομικό ρεκόρ 2:27’35’’ (ΑΜΑ) είναι στα καλύτερά του. Το μυαλό του κάνει τη διαφορά, αυτοσχεδιάζει αυτό που πιστεύει και το δημιουργεί, κι ενώ ξεκίνησε να τρέχει με σανδάλια, η αθλητική του σοφία τον προμήθευσε με παπούτσια, κι άντε πιάστε τον! Νικόδημε, διαθέτεις το πηγαίο, το οποίο είναι κάτι που δεν διδάσκεται, ούτε και μεταγγίζεται. Πιστεύω ότι σε περιμένει μια επίδοση του 2:23’45’’ – 2:25’55’’. Καλό αγώνα, Ράμπο από τη Μάνη!
Στον πίνακα που ακολουθεί, παρουσιάζονται τα περάσματα που θα πρότεινα στους 3 αθλητές μας, ώστε να βοηθηθούν στον αγώνα τους.
| Περάσματα (χλμ) | ||||||
| 5ο | 10ο | 21ο | 30ο | 12195 | Τελ. επίδοση | |
| Πιτσώλης | 16’30’’ | 33’00’’ | 1:09’25’’ | 1:38’40’’ | 39’18’’ | 2:17’58’’ |
| Τσάκαλος | 16’50’’ | 33’40’’ | 1:10’45’’ | 1:40’50’’ | 40’10’’ | 2:20’40’’ |
| Νικολακέας | 17’15’’ | 34’35’’ | 1:12’40’’ | 1:43’25’’ | 41’05’’ | 2:24’30’’ |
Κλείνοντας, ένα καλοπροαίρετο σχόλιο στο φίλο Γιώργο Μίνο, τον Ζορμπά! Στον 20ο Μαραθώνιο της Θεσσαλονίκης, κάτι πήγε λάθος – τι ακριβώς, εκείνος ξέρει καλύτερα. Κι ενώ πέρασε το πρώτο μισό όντας καλά, δεν ολοκλήρωσε τελικά την προσπάθειά του. Έκανες τον Κινέζο μου φαίνεται Γιώργο, κι ας σε περίμενε στον τερματισμό ο Τσακ, το σκυλάκι σου! Ας είναι – η τρίτη θέση που κατέκτησε πανάξια η Φιλία Καπέτη «έσωσε» την παρτίδα! Την αγάπη μου και στους δυο σας, Ζορμπά Γιώργο! Με το καλό και στα επόμενα!
Β. Υποδοχή Ηρώων! Γκρέμισαν τα τείχη για τον Κυπελλούχο ΟΦΗ στο Ηράκλειο.
Θα μου επιτρέψουν σήμερα οι αναγνώστες μια μικρή παρέκκλιση από τα καθιερωμένα – κι αν συνήθως στα γραφόμενά μου μιλάμε για τα του οίκου μας, δεν γίνεται τέτοιες μέρες να μην αναφερθώ και στον ΟΦΗ, την ομάδα της καρδιάς μου! Ζούμε ένα ποδοσφαιρικό όνειρο εδώ στο Ηράκλειο, που την προηγούμενη εβδομάδα έμοιαζε κυριολεκτικά μεθυσμένη πολιτεία. Ο ΟΦΗ, επικρατώντας 3-2 του ΠΑΟΚ, ενός πολύ μεγάλου αντιπάλου, στέφθηκε Κυπελλούχος Ελλάδας, πρώτη φορά μετά από 40 χρόνια, και προσέθεσε άλλη μια λαμπρή σελίδα στη μακρά ιστορία του. Ο Ευγένιος Γκέραρντ μάλλον θα χαμογελά από κει ψηλά – και πέραν των όποιων αναλύσεων, ο γράφοντας θα σταθεί στην πιο σημαντική πτυχή του τελικού: στα μαθήματα ποδοσφαιρικού κι αθλητικού πολιτισμού που παρέδωσαν οι φίλαθλοι των δυο ομάδων, που έδειξαν εμφατικά ότι βία και οργή, δεν χωράνε ούτε στο ποδόσφαιρο ούτε πουθενά. Με αρχιτέκτονα τον κο Χρήστο Κόντη και πρωταγωνιστές όλους τους παίκτες, ανάψαμε φωτιές, και μεγαλώνει το καμίνι του ΟΦΗ στο Γεντί Κουλέ! Τα δάκρυα των κυρίων κυρίων Νίκου Τζώρτζογλου και Ηλία Πουρσανίδη στο τέλος του αγώνα επιβεβαιώνουν απόλυτα το «μια εικόνα, χίλιες λέξεις». Συγκίνηση, χαρά, υπερηφάνεια – ευχαριστούμε από καρδιάς.
Γ. Τι μας διδάσκουν τα περάσματα του παγκοσμίου ρεκόρ (Sebastian Sawe, 1:59’30’’) στο Λονδίνο.
Στις 26/04, στο Λονδίνο, γράφτηκε ιστορία. Πρώτη φορά σε επίσημη διοργάνωση (μετά το «ανεπίσημο» sub2 του τεράστιου Ellud Kipchoge), σπάει το φράγμα των 2 ωρών στον Μαραθώνιο δρόμο. Ναι, τα ρεκόρ είναι για να σπάνε, ακόμη κι αν χρειαστούν δεκαετίες – και πάλι όμως, νοιώθεις δέος. Μένουμε να αναρωτιόμαστε τι άλλο θα δούμε στο μέλλον, όταν αθλητική τεχνολογία, ταλέντο και σκληρή δουλειά συνδυαστούν… Είναι ωραίο να ονειρευόμαστε, κι οι αγώνες δείχνουν με τον καλύτερο τρόπο ότι δεν υπάρχει όριο στο τι μπορεί να πετύχει ο άνθρωπος. Για να δούμε…
Δεν θα θελα να επεκταθώ περισσότερο όσον αφορά σ’ αυτό το ιστορικό ρεκόρ, άλλοι περισσότερο έμπειροι από το γράφοντα το έκαναν εξαιρετικά όλες αυτές τις μέρες. Μια λεπτομέρεια ωστόσο, της κούρσα του Sebastian Sawe, που επιβεβαιώνει τα όσα κατά καιρούς συμβουλεύω τους αναγνώστες των άρθρων μου – και για να προλάβω τις όποιες ενστάσεις: ναι, μιλάμε για διαστημικές επιδόσεις «εξωγήινων» αθλητών. Ακόμη κι έτσι ωστόσο, οι βασικές αρχές είναι κοινές. Και είτε μιλάμε για ένα sub2, είτε για το φίλο που παλεύει να κατέβει το πεντάωρο, ο έλεγχος του μέσου ρυθμού της κούρσας είναι το παν. Δεν φεύγουμε ποτέ πιο γρήγορα από το συνολικό μέσο ρυθμό, ενώ τα πρώτα ¾ του αγώνα κινούμαστε κατά τι αργότερα από τον τελικό μέσο ρυθμό. Τόσο απλά. Φεύγω αργά, για να φτάσω γρήγορα! Δείτε παρακαλώ τον παρακάτω πίνακα.
| Απόσταση (χλμ) | 5 | 10 | 15 | 20 | 21 | 25 | 30 | 35 | 40 | 42195 |
| Χρόνος split | 14’14’’ | 14’21’’ | 14’35’’ | 14’11’’ | 3’08’’ | 14’21’’ | 14’22’’ | 13’54’’ | 13’42’’ | 5’51’’ |
| 28’35’’ | 28’46’’ | 1:00’29’’ | 28’43’’ | 27’36’’ | 1:59’30’’ |
Ο τελικός μέσος ρυθμός του Sawe ήταν 14’10’’ (ανά 5 χλμ). Θα δείτε ότι μέχρι και το 30ο χιλιόμετρο όλα του τα περάσματα είναι πιο αργά από 4’’ έως και 25’’. Από κει και μετά είναι που απογειώνεται, έχοντας πολλές δυνάμεις, και κάνει δεύτερο μισό ταχύτερο κατά 1’28’’ (!) από το πρώτο. Ειδικά δε σατα τελευταία 2195 μέτρα κινείται με 2’39’’, δηλωτικό του πόσες δυνάμεις κράτησε για το τέλος, εκεί που παίζονται οι διαφορές… Τι λέτε – μπορούμε να διδαχθούμε από το παράδειγμά του; Η υπομονή είναι αρετή!
Για το τέλος, κρατάμε τα λόγια του μεγάλου Μάνου Χατζηδάκι. Κάνε με να το πιστέψω, άσε με να ονειρευτώ!
Με τιμή, Στέφανος Αντωνάκης
Ηράκλειο, 07/05/202
