Ένας θρύλος της προπονητικής, ο Jeff Galloway έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών την Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου!
Ο Galloway πριν από τέσσερα χρόνια υπέστη καρδιακή προσβολή μετά από προπόνηση σε κωπηλατικό μηχάνημα με την καρδιά του να σταματά για 4,5 λεπτά!
Oι γιατροί μάλιστα κατέληξαν να πιστεύουν ότι η αιτία για αυτό το επεισόδιο δεν ήταν ούτε η ηλικία του, ούτε η κληρονομικότητα – δεν υπήρχε κάποιο οικογενειακό ιστορικό – αλλά το ζιζανιοκτόνο που χρησιμοποιούσε ο στρατός των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ, το οποίο το Υπουργείο Υποθέσεων Βετεράνων έκτοτε έχει συνδέσει με τη στεφανιαία νόσο. Ο Galloway υπηρέτησε σε μάχη ως υπολοχαγός του Ναυτικού και εκτέθηκε στην ουσία αυτή μέσω του πόσιμου νερού.
Ωστόσο, το τελευταίο διάστημα, ο θρυλικός προπονητής είχε επανέλθει και υποστήριζε ότι ήθελε να τρέξει και πάλι Μαραθώνιο! Δυστυχώς, όμως δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει έναν ακόμα αγώνα της αγαπημένης του απόστασης!
Το έργο του Jeff και το “Jeffing”
Oι περισσότεροι γνωρίζουν τον Jeff Galloway από τις προπονητικές του μεθόδους για Μαραθώνιο και άλλες αποστάσεις που περιλαμβάνουν εναλλαγές τρεξίματος με περπάτημα και το ξακουστό βιβλίο του Galloway’s Book on Running.
Ωστόσο, ο Galloway ήταν πολύ περισσότερα από αυτό. Και για αρχή, ήταν ένας ακούραστος δρομέας κατέγραψε περισσότερους από 300 τερματισμούς σε Μαραθώνιο για επτά δεκαετίες!
Η μέθοδος προπόνησης που είχε παρουσιάσει εναλλάσσει τρέξιμο με περπάτημα με στόχο την αγωνιστική συμμετοχή για ερασιτέχνες δρομείς και είναι γνωστή ως “Jeffing”.
Παλαιότερα, υπήρξε υψηλού επιπέδου αθλητής που προπονήθηκε πλάι σε σπουδαίους δρομείς, όπως τον Steve Prefontaine και τον Bill Rodgers και ήταν μέλος της ολυμπιακής ομάδας των ΗΠΑ στο Μόναχο το 1972 στα 10.000μ.
To πιο σπουδαίο, όμως, ήταν πως γρήγορα διαπίστωσε ότι η δόξα που ένιωθε ως κορυφαίος αθλητής, κάνοντας κάτι που άλλοι άνθρωποι δεν μπορούσαν να κάνουν, δεν ήταν τόσο σημαντική γι’ αυτόν όσο το να μοιράζεται τα ψυχικά οφέλη του τρεξίματος με άλλους – και να τους δείχνει ότι το τρέξιμο ήταν κάτι που μπορούσαν να κάνουν και οι ίδιοι.
Μάλιστα, το 1973, άνοιξε ένα από τα πρώτα εξειδικευμένα καταστήματα τρεξίματος στις ΗΠΑ που το ονόμασε Phidippides, ενώ διοργάνωνε σεμινάρια τρεξίματος για αρχάριους ανοίγοντας ουσιαστικά το δρόμο για το μεγάλο δρομικό “μπουμ” στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού.
Πώς ξεκίνησε το “περπάτημα”
Κάποια στιγμή τη δεκαετία του ’80 άρχισε να ανησυχεί μήπως τραυματιστεί – ήταν ήδη 35 -κι έτσι άρχισε να βάζει σύντομα διαλείμματα για περπάτημα για κάθε μίλι που έτρεχε. Κατά τη διάρκεια του Μαραθωνίου του Χιούστον το 1980, αποφάσισε να περπατήσει μέτα από κάθε σταθμό νερού και χάρηκε που τερμάτισε τον αγώνα πιο γρήγορα από οποιονδήποτε μαραθώνιο είχε τρέξει συνεχόμενα, τερματίζοντας σε 2:16:35.
Έτσι, έχτισε τη μέθοδο του διαπιστώνοντας ότι αποτελούσε ξεχωριστό κίνητρο για όσους “φοβόντουσαν” το τρέξιμο. Η μέθοδος έγινε γρήγορα δημοφιλής και έβαλε στον κόσμο του τρεξίματος χιλιάδες ανθρώπους!
